W wielu krajach europejskich, aby żywice szybciej wypływały z drzew iglastych, stosuje się skrapianie nacięć na pniu roztworem kwasu siarkowego lub nakładanie specjalnych past. W Polsce jednak stosuje się oryginalną metodę, prowadzoną tak, żeby nie szkodzić drzewom. Zatem nie niszcząc lasów – mamy swoją oryginalną metodę nacinania drzew i zbierania wyciekłej żywicy. Ta praca jest jednym z najważniejszych działów pracy nadleśnictw w lasach państwowych.
Znamy także żywice kopalne, powstałe w ziemi w dawnych epokach geologicznych z wycieków żywicznych z drzew lub w wyniku rozkładu roślin (są to kopale i bursztyny). Im starsze są żywice, tym większy jest ich ciężar cząsteczkowy i tym trudniej rozpuszczają się w rozpuszczalnikach organicznych.
Obecnie pozyskiwane żywice są zwykle przezroczyste i nie rozpuszczają się w wodzie. Są naturalne i stanowią mieszaninę głównych kwasów organicznych, alkoholi, fenoli i esterów – są to wydaliny komórek żywicorodnych, występujących w drzewach.